Ἱεριχὼ

 

 

Πρόκειται διὰ τὴν ἀρχαιοτέραν πόλιν τῆς Ἁγίας Γῆς. Εἶναι πόλις τῆς  Ἰορδανίας, εἰς τὴν δυτικὴν πλευρὰν τῆς κοιλάδος τοῦ Ἰορδάνου. Ἀποτελεῖ  ἕνα ἐκ τῶν ἀρχαιοτέρων οἰκισμῶν τοῦ κόσμου, εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάρχει  κατοίκησις χωρὶς διακοπήν, ἀπετέλεσε δὲ  τὴν πιὸ ὀχυρωμένην πόλιν τῶν  Χαναναίων. Κατέχει σπουδαίαν στρατηγικὴν θέσιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν εὐκόλως  κανεὶς δύναται νὰ εἰσχωρήσῃ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς  Ἁγίας Γῆς. Ἀπὸ τὴν προ-ἱστορικὴν ἐποχὴν μέχρι σήμερον εἰς τὴν ὄασιν τῆς  Ἱεριχοῦς διασταυρώνονται αἱ κύριαι συγκοινωνιακαὶ ἀρτηρίαι, αἱ ὁποῖαι  ὡδηγοῦσαν ἀπὸ τὸν βορρὰν εἰς τὸν νότον  καὶ ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴν εἰς τὴν  Δύσιν. Οἰκοδομήματα τῆς ἐποχῆς τοῦ Σιδήρου μαρτυροῦν ὅτι ἡ πόλις  κατῳκήθη πάλι μετὰ τὴν ὁριστικὴν καταστροφήν της καὶ τὴν δευτέραν  ἐξορίαν τῶν κατοίκων της τὸν 6ον αἰῶνα. Ὁ Πομπήιος ἐρχόμενος ἀπὸ τὴν  Σκυθόπολιν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, διῆλθε μέσω τῆς Ἱεριχοῦς καὶ κατέστρεψε  τὰ δυὸ φρούρια, τὰ ὁποῖα εἶχον κατασκευαστεῖ ἀπὸ τὸν Στράβωνα καὶ  ἐκαλοῦντο Θρὰξ καὶ  Ταῦρος. Ὁ Ἡρώδης ὁ Μέγας ἐκόσμησε καὶ ὠχύρωσε τὴν  πόλιν, οἰκοδομῶν τὸ φρούριον Κύπρον, παλάτια καὶ ἱππόδρομον. Ὁ τύραννος  αὐτὸς ἐνταῦθα ἐπέρασε τὰς τελευταίας ἡμέρας τῆς ζωῆς του. Κατὰ τὴν ρωμαϊκὴν περίοδον ἡ πόλις ἐπανεκτίσθη νοτιοδυτικῶς τῆς  παλαιᾶς Ἱεριχοῦς, συμφώνως πρὸς  τὸ Ἑλληνιστικόν-ρωμαϊκὸν σχέδιον. Ὁ  Ἱερώνυμος ἀναφέρει ὅτι κατὰ τὴν πολιορκίαν τῆς Ἱερουσαλήμ, ὁ Τίτος τὴν  κατέστρεψε  τὸ 70 μ.Χ. ἐξαιτίας τῆς ἀπιστίας τῶν κατοίκων της.  

Ἡ Ἱεριχὼ ἀποτελεῖ μία ἐκ τῶν σημαντικοτέρων  προϊστορικῶν θέσεων  τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου. Ἡ στρατηγική της θέσις ἀσκοῦσε ἰδιαιτέραν  ἑλκτικὴν δύναμιν πρὸς ὅλους. Τὸ πέρασμα τοῦ Χριστοῦ  ἦτο τακτικόν, κάθε  φορὰ, κατὰ τὴν ὁποίαν  ἤρχετο εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὴν πατρίδα Του,  τὴν Γαλιλαίαν. Αὐτὸ καταμαρτυρεῖ  καὶ τὸ περιστατικὸν μὲ τὸν ἀρχιτελώνην  Ζακχαῖον καὶ τὴν συνάντησίν του ἀλλὰ καὶ τὴν θεραπείαν τοῦ ἐκ γενετῆς  τυφλοῦ  καὶ μὲ τὴν τελευταίαν Του  ἄνοδον εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Τὸν 4ον μ.Χ. αἰῶνα ἡ Ἱεριχὼ ἀνεκηρύχθη ἕδρα ἐπισκοπῆς, ἐνῶ τὸν 5ον  καὶ τὸν 6ον αἰῶνα εἶχε καταστεῖ σπουδαῖον προσκυνηματικὸν καὶ μοναχικὸν  κέντρον. Πολλαὶ Ἐκκλησίαι ἐκτίσθησαν εἰς τὴν Ἱεριχὼ  κατὰ τὴν Βυζαντινὴν  ἐποχήν. Ἰδιαιτέρως ἡ πηγὴ τοῦ Ἐλισσαίου, ἡ Σπηλιὰ τοῦ Προφήτου Ἠλία,  καὶ ἡ Συκομορέα τοῦ Ζακχαίου ἀποτελοῦσαν πολυσύχναστα  Προσκυνήματα. Ἡ  Ἱεριχὼ καλεῖται  σήμερον ἀπὸ τοὺς Ἄραβας Ρίχα. Μικρὸν χωρίον ἀντικαθιστᾶ  τὴν ἀρχαίαν ὀχυρὰν πόλιν. Τὸ μόνον οἰκοδόμημα, τὸ ὁποῖον ἐπισύρει  ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἶναι ὁ Πύργος τῆς Ἱεριχοῦς, (Πούρζ-Ἐρρίχα), τὸν  ὁποῖον χρησιμοποιεῖ  ὡς κατοικίαν του ὁ Σέχης.     

 

               Εκ της Επισήμου ιστοσελίδος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων