Ο Ζωσιμάς ζητά να μάθει ποιά είναι

 

   

Όταν άκουσε και είδε όλ' αυτά ο Ζωσιμάς, έπεσε στο έδαφος και αφού  άγγιξε τα πόδια της, είπε δακρύζοντας: «Σε ορκίζω στο όνομα του Χριστού,  του Θεού μας, ο Οποίος γεννήθηκε από την Παρθένα, να μην κρύψεις από  τον δούλο σου ποια είσαι, από πού , πότε και με ποιο τρόπο ήλθες εδώ  στην έρημο και κατοίκησες. Μη μου κρύψεις τίποτα που σε αφορά, αλλά  διηγήσου μου τα όλα, για να φανερωθούν τα μεγαλεία του Θεού. Γιατί σοφία  κρυμμένη και θησαυρός που δεν φαίνεται δε ωφελούν σε τίποτε, όπως είναι  γραμμένο στην Αγία Γραφή. Πες μου τα λοιπόν, όλα για χάρη του Κυρίου  μας, γιατί δεν πρόκειται να τα πεις για να καυχηθείς η να επιδειχτείς,  αλλά για να με πληροφορήσεις τον αμαρτωλό και ανάξιο, πιστεύοντας ότι ο  Θεός, για τον οποίο ζεις, γι' αυτό το λόγο με οδήγησε σ' αυτή την έρημο,  για να μου φανερώσεις δηλαδή όσα σχετίζονται με σένα. Επομένως δεν  έχουμε κανένα δικαίωμα να φέρουμε αντίσταση στα σχέδια του Θεού, διότι  αν δεν ήταν θέλημα Θεού να σε γνωρίσω και να μάθω πως αγωνίσθηκες, τότε  δεν θα άφηνε να σε δει κανείς, ούτε και θα βοηθούσε να κάνω τόσο δρόμο,  εγώ που δεν κατόρθωσα να βγω από το κελλί μου».