Η ΣΙΝΑΪΤΙΚH ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ

 

 

Η λέξη Σινά θεωρείται συνήθως ότι προέρχεται από τη σημιτική λέξη «Σεν», που σημαίνει δόντι, εξ αιτίας της μορφής των ορεινών κορυφών του Νοτίου Σινά. Κατ΄άλλους συνδέεται με το όνομα «Σιν», τη θεά της Σελήνης των προϊστορικών κατοίκων της περιοχής. Εις το Σινά έχουν λατρευθή πολλοί θεοί, μεταξύ των οποίων και ο Ελιόν (ο Ύψιστος Θεός), του οποίου ιερεύς εις τη Μαδιάμ ήταν ο Ιθώρ. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης προσθέτει την λατρεία του θεού Βαάλ συνδεόμενη με την ονομασία του όρους «Σερμπάλ», στην περιοχή της Φαράν.

Η Σιναϊτική Χερσόνησος είναι μια τριγωνική γρανιτώδης γέφυρα εικοσιτεσσάρων χιλιάδων τετραγωνικών μιλίων ανάμεσα σε δύο Ηπείρους, την Αφρική και την Ασία. Καθώς περιβάλλεται από τρεις θάλασσες, τη Μεσόγειο, την Ερυθρά και τον Κόλπο της Άκαμπα, αποτελεί τη συντομότερη δίοδο από την Ευρώπη προς την Ινδία και την Άπω Ανατολή. Κατέχοντας στρατηγική θέση ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, Βορρά και Νότο, λειτούργησε από την αρχαιότητα ως ένα στρατηγικό σταυροδρόμι πολλών λαών και πολιτισμών, και κυρίως το σημείο όπου ο Θεός διάλεξε για να δώσει στην ανθρωπότητα το Νόμο Του.

Το πλατύ Βόρειο τμήμα της χερσονήσου είναι πεδινό και κυρίως αμμώδες. Στο κεντρικό της τμήμα υπάρχει ένα ευρύ ασβεστολιθικό οροπέδιο, η περιοχή Έλ Τιχ, ενώ ορεινό συγκρότημα από γρανιτώδη όρη καλύπτει τη Νότια τριγωνική της απόληξη. Αυτή η ερημική γη δεν προσφέρεται για καλλιέργειες, καθώς οι βροχοπτώσεις ή οι φυσικές πηγές είναι ελάχιστες. Την ημέρα υπάρχει ζέστη και το βράδυ κρύο, γεγονός το οποίο δεν προσφέρεται για μόνιμη κατοίκηση παρά για τη διαβίωση κυρίως νομάδων' χαρακτηρίζεται για την ενδιαφέρουσα άγρια πανίδα της, την παρουσία κτηνοτροφίας, τη σπάνια χλωρίδα ιατρικών βοτάνων και την παραγωγή ελαχίστων οπωροκηπευτικών.

Κατά τα τελευταία έτη παρουσιάζεται μία σημαντική βελτίωση και οικιστική ανάπτυξη με την προσέλευση περιηγητών και τη διαμονή παραθεριστών σε οργανωμένα θέρετρα στο Νοτιώτερο παραθαλάσσιο άκρο της. Παράλληλα ευρίσκονται σε εξέλιξη μεγάλα προγράμματα προστασίας του σιναϊτικού οικοσυστήματος.

Στο χώρο αυτό του Νοτίου Σινά υφίσταται με διηνεκή επί δέκα επτά αιώνες παρουσία πνευματικής και πολιτιστικής παραδόσεως και διαφυλάξεως των προσκυνημάτων η Ιερά Μονή Σινά, και η τιμή στην Αγία Αικατερίνα. Από όλη τη γη, προστρέχουν εδώ ανά τους αιώνες έως σήμερα, απλοί άνθρωποι, μεγάλοι Ηγέτες, ή αναχωρητές. Παράλληλα οι Βεδουΐνοι κάτοικοι της περιοχής αισθάνονται την Αγία Αικατερίνα και τη Μονή ως τους μεγάλους τους προστάτες, καθώς η Μονή συνεχίζει την ίδια διακονία της στο χρόνο, ενταγμένη πλέον στα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της
UNESCO, συνεχίζοντας δε να αποτελεί σημείο αναφοράς πιστών όχι μόνο του Χριστιανικού Κόσμου, αλλά και του Κόσμου των άλλων δύο μεγάλων θρησκειών της Βίβλου, του Ιουδαϊσμού και του Μωαμεθανισμού.