Γέροντά μας, όσο κι αν γνωρίζουμε πως για τον άνθρωπο του Θεού ο θάνατος δεν είναι τέλος αλλά πέρασμα στην αιωνιότητα, η καρδιά μας σήμερα δυσκολεύεται να το δεχτεί. Γιατί για εμάς δεν έφυγε απλώς ένας Ηγούμενος. Έφυγε ο Γέροντάς μας.

 

Ο άνθρωπος που μας περίμενε στην έρημο.

Η γνώριμη μορφή που αναζητούσαν τα μάτια μας κάθε φορά που φτάναμε στον Άγιο Γεράσιμο. Το χέρι που απλωνόταν να μας ευλογήσει. Η φωνή που μας μιλούσε άλλοτε αυστηρά και άλλοτε τρυφερά, πάντοτε όμως με την αγάπη εκείνου που νοιάζεται αληθινά.

 

Σήμερα ορφανεύουμε, Γέροντά μας. Και είναι βαριά αυτή η λέξη. Γιατί ξέρουμε πως θα ξαναπάμε στο Μοναστήρι. Θα περάσουμε ξανά τον δρόμο μέσα από την έρημο. Θα αντικρίσουμε τα ίδια βουνά, τον ίδιο ουρανό, τις ίδιες πέτρες. Θα μπούμε στην αυλή. Θα ανάψουμε το κερί μας. Θα προσκυνήσουμε τον Άγιο Γεράσιμο. Και, χωρίς να το θέλουμε, τα μάτια μας θα σε ψάξουν. Θα περιμένουμε για μια στιγμή να σε δούμε να έρχεσαι προς το μέρος μας. Μα η θέση σου θα είναι άδεια. Και τότε θα καταλάβουμε πραγματικά πόσο μας λείπεις. Εκεί όμως, μέσα στη σιωπή της ερήμου, θα υπάρχουν παντού τα σημάδια σου. Γιατί αυτό το Μοναστήρι δεν το υπηρέτησες απλώς. Το ερωτεύτηκες. Του έδωσες τη δύναμή σου, τα χρόνια σου, τον ιδρώτα σου, τις αγωνίες σου, τις προσευχές σου. Πάλεψες γι’ αυτό. Κουράστηκες γι’ αυτό. Πόνεσες γι’ αυτό Έβαλες πέτρα πάνω στην πέτρα και μαζί με τις πέτρες έχτιζες στις καρδιές των ανθρώπων έναν τόπο στον οποίο όλοι νιώθαμε πως μπορούσαμε να επιστρέψουμε.

 

Και τώρα φεύγεις εσύ, αλλά το έργο σου μένει. Μένει το Μοναστήρι. Μένουν οι άνθρωποι που αγάπησες. Μένουμε εμείς, τα πνευματικά σου παιδιά, κρατώντας μέσα μας κάτι από εσένα.

 

Μια κουβέντα.

Μια συμβουλή.

Ένα βλέμμα.

Μια επίπληξη.

Ένα χαμόγελο.

Μια ευλογία.

 

Πράγματα μικρά για τους άλλους, ανεκτίμητα για εμάς. Και πάνω απ’ όλα μένει εκείνη η ευχή σου που τόσες φορές πήραμε φεύγοντας. Μόνο που σήμερα, Γέροντά μας, οι ρόλοι αλλάζουν. Σήμερα εμείς ξεπροβοδίζουμε εσένα. Και δεν έχουμε τίποτε άλλο να σου δώσουμε παρά μόνο ένα μεγάλο «ευχαριστώ». Ευχαριστούμε τον Θεό που σε έφερε στον δρόμο μας. Ευχαριστούμε Εκείνον που μας αξίωσε να σε γνωρίσουμε, να καθίσουμε κοντά σου, να ακούσουμε τον λόγο σου, να πάρουμε την ευχή σου και να μπορούμε σήμερα να λέμε με συγκίνηση:

 

«Ήταν ο Γέροντάς μας». Τώρα άφησες την έρημο του Ιορδάνου για μια άλλη Ιερουσαλήμ. Για την Άνω Ιερουσαλήμ. Οι Άγγελοι να σε συνοδεύσουν. Ο Άγιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης, που τόσο αγάπησες και στον οποίο αφιέρωσες τη ζωή σου, να σταθεί δίπλα σου. Και ο Χριστός, τον Οποίο υπηρέτησες σε όλη σου τη ζωή, να ανοίξει την αγκαλιά Του και να σου χαρίσει την ανάπαυση των δικαίων.

 

Εμείς θα συνεχίσουμε να πηγαίνουμε στο Μοναστήρι. Θα προσκυνούμε τον Άγιο. Θα ανάβουμε ένα κερί. Και από σήμερα θα είναι πάντοτε ένα κερί και για σένα. Γιατί μπορεί να έφυγες από τα μάτια μας, όμως από τις καρδιές μας δεν θα φύγεις. Κι όταν κάποτε φυσά εκείνος ο αέρας της ερήμου μέσα στην αυλή του Μοναστηριού, ίσως να μας φαίνεται πως ακούμε ακόμη τη φωνή σου. Και τότε δεν θα πούμε πως έφυγες. Θα πούμε πως ο Γέροντας είναι εδώ.

 

Μέσα στο Μοναστήρι που αγάπησε.

Μέσα στους κόπους που άφησε πίσω του.

Μέσα στις προσευχές των ανθρώπων που τον γνώρισαν.

Μέσα στις καρδιές των πνευματικών του παιδιών.

​

Μέσα στη βαθιά θλίψη και τη συγκίνηση αυτών των ημερών, αισθανόμαστε επιτακτική την ανάγκη να εκφράσουμε ένα μεγάλο και από καρδιάς «ευχαριστώ» στους μοναχούς και τις μοναχές, στους διακονούντες και στα πνευματικά παιδιά του μακαριστού Γέροντα, που στάθηκαν ακούραστα στο πλευρό του μέχρι τέλους.

Με αγάπη ανιδιοτελή, αφοσίωση, υπομονή και αυταπάρνηση, τον διακόνησαν στις δύσκολες ώρες της δοκιμασίας του, προσφέροντάς του όχι μόνο την καθημερινή φροντίδα, αλλά κυρίως την παρηγοριά και τη ζεστασιά της αγαπητικής παρουσίας τους.

​

Καλό Παράδεισο, Γέροντά μας. Καλό ταξίδι, Ακρίτα της ερήμου του Ιορδάνου. Κι αν σήμερα εμείς ζητούμε από τον Θεό να αναπαύσει την ψυχή σου, από αύριο θα ζητούμε και κάτι ακόμη:

Να προσεύχεσαι κι εσύ για εμάς από εκεί ψηλά. Όπως έκανες πάντοτε. Δεν σου λέμε αντίο, Γέροντά μας.

 

Στο επανιδείν.

Στην Άνω Ιερουσαλήμ.

 

Αιωνία σου η μνήμη,

Γέροντα Χρυσόστομε Ταβουλαρέα